Osmangazi Üniversitesi (OGÜ) ile Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği (ÇYDD) tarafından ortaklaşa düzenlenen etkinlikte Ömer Özgeç gitarı ve mızıkasıyla Nâzım Hikmet’in Jokond ile Si-Ya-U ile Melih Cevdet Anday, Behçet Necatigil, Cemal Süreya, Attila İlhan, Arif Damar ve Oktay Rifat’ın şiirlerinden bestelediği şarkılarını seslendirdi.
Gitarıyla “Şiirlere melodi takan adam” olarak da bilinen Ömer Özgeç yıllar sonra Osmangazi Üniversitesi’nin davetlisi olarak Eskişehir’e geliyor. “Yıllar sonra” diyoruz, çünkü Ömer Özgeç’in Eskişehir’le ilk tanışması 1968 yılında olur.
“… Bir kadın ya da bir erkek geceyse evinde, gündüzse iş yerinde tutuklanır, bir arabaya bindirilip götürülür. Bu kişiyi kaçıranlar ya da tutuklayanlar günlük giysiler giyerler. Bundan sonra tutuklanan kişi hakkında hiçbir bilgi edinilemez. Polis, bakanlık, mahkemeler böyle bir kişinin varlığından habersiz olduklarını söylerler. Aylar, yıllar geçer.
Bir ağacın yarısından azı, yaşamın kaçta kaçı?
Oktay Rifat
Bir Müzisyen Çaldı Kendi Kendine…
İstanbul Uyuyordu Karanlıktı*
Günümüzde alçakgönüllülük. Kendini öne çıkarmama, sanki kaybedilmiş değerlerden. 21. yüzyılda globalleşen metropol İstanbul’a gürültü hakim.
Ömer Özgeç bu gürültünün karşısında sessizliği değilse de yalınlığı seçmiş bir müzisyen. Kendi iç dünyasına kulak verecek kadar dışarının uğultusunu kusmuş, “Çileği kokulu İstanbul’da doğmuşum, / Sardalyanın pulları yapışmış elime” diyen Melih Cevdet’in dizelerinde sözün sesini aramakta. Ömer Özgeç’in kendine özgü müzik arayışının öyküsünde, 1950’li yıllardan beri günlük yaşamımızdaki değişimin izlerini bulmak mümkün.**
“…Alnımızın genişleyip aydınlanışı,
hele güzelin karşısında başımızın
dönüşü daha dünkü mesele…”
52’den bugüne bir yolculuk yapmaya kalkışacak olursak nelerle karşılaşırız?
Hele gökte bulut yoksa ve söğütler yağmurluysa.
Ömer Özgeç’le yaptığımız söyleşi böylesi bir yolculuğu içeriyor bir bakıma.
Yıl 1952 ve Gemlik’teyiz.
Gemlik’te Sümerbank’ın bir fabrikası var, suni ipek fabrikası.
Ömer’ler lojmanlarda oturuyor. Her taraf çiçek, evlerin kapıları kapanmaz, sinekliklerle yaşanılan çok güzel bir ortam. Herkes birbirini seviyor.