Vasfiye ULUÇAY

“Şarkılardan herhangi birini ayırıp sevmek mümkün değil. Çünkü dinledikçe güzelleşmekle kalmıyor aynı zamanda değişiyor da bu şarkılar. Onun için sürekli olarak birini en çok sevemiyor insan. Seninle konuştuğum günlerde Özgürlük’ü çevirip çevirip dinliyordum, ilk maili yazdığım günlerde Sardunya Camdan Yola Büyür favorimdi, bu gün için albümün son şarkısı (“Lord Randal”) en güzeli.

“Jokond ile Si-Ya-U için… benim bu şarkıları anlamam için biraz daha yaşamam lazım demiştim kendi kendime. Her şarkının bir sözü, bir ezgisi ve bir duygusu var çünkü. Sözleri ne kadar açık olursa olsun, duygusuna yabancı isen ezgisinin sırrını çözemiyorsun çünkü. O yüzden bazı şarkıların bana sırrını vermiyor. Mesela “Aganta”. Sıra o şarkıya geldiğinde dinliyorum ama ne biliyim diğerleri gibi içime işlemiyor. Duygusu yabancı olduğundan şarkının sözleri ve ezgisi de yabancılaşıveriyor.

“Yeni şarkıların var. Halbuki ben eskilerinin bile hakkını verebilecek kadar yaşamış değilim.”

Vasfiye ULUÇAY
25 Şubat 2006